Kiełbasa Lisiecka została trzecim, po bryndzy i oscypku małopolskim produktem regionalnym uznanym przez brukselskich urzędników.
Po trzech latach oczekiwania, Kiełbasa Lisiecka znalazła się pod ochroną Unijnego Prawa i można produkować tylko w powiecie krakowskim. Kiełbasa Lisiecka  produkowana jest przez masarzy w gminach Liszki i Czernichów.  Powinna mieć ciemnobrązową barwę i lekko lśniącą skórkę. Do jej wyrobu  trzeba użyć schabu i szynki, a do wędzenia - drewna olchowego.  Kiełbasa jest  trzynastym polskim, a trzecim małopolskim produktem regionalnym uznanym przez Unię Europejską.  Na rejestrację w Komisji Europejskiej czeka jeszcze siedem małopolskich produktów regionalnych: chleb prądnicki, fasola "Piękny Jaś" z Doliny Dunajca, jabłko łąckie, karp zatorski, obwarzanek krakowski, redykołka i suska sechlońska.

Tradycja produkcji kiełbasy lisieckiej ma ponad 70 lat.  W publikacji wydanej w 1926 r. pt. „Krakowskie wyroby wędliniarskie – praktyczne wskazówki o wyrobie wędlin” autorstwa Mistrza Wędliniarskiego i właściciela Fabryki Wędlin w Krakowie pana Andrzeja Różyckiego napisano, że „…Sposób wyrabiania wędlin krakowskich ma swoją wyrobioną markę dzięki dobroci, czego dowodem jest to, że przed wojną 70% wędlin produkowanych w Krakowie w sposób przeze mnie podany szło na zaopatrzenie miast byłej Austrii i zagranicę”. Autor w rozdziale „Krakowskie kiełbasy krajane” podaje przepisy i wymienia szereg kiełbas, wśród których wyróżnia m.in. krakowską grubo krajaną kiełbasę, kiełbasę krajaną na sposób domowy, krakowskie kiełbasy siekane. To właśnie w latach 30-tych XX w. z krakowskich kiełbas krojonych wywodzi się kiełbasa lisiecka, jako szczególny ich rodzaj, poszukiwany przez konsumentów ze względu na jej smak, recepturę i sposób wykonania, identyfikowany właśnie z Liszkami.

Gazeta.pl / ministerstwo rolnictwa/pap